بدون دیدگاه

آشنایی با ویروس پاپیلومای انسانی

عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی عفونتی شایع است که هم زنان و هم مردان را مبتلا می‌کند. از هر ۱۰ زن ۸ نفر در طول عمرشان به این بیماری مبتلا می‌شوند.
اکثر عفونتهای HPV بی علامت هستند و خود به خود توسط سیستم ایمنی بدن برطرف می شوند و از این رو بسیاری از افراد از ابتلا به آن آگاه نیستند ولی اگر عفونت HPV به مدت طولانی در بدن باقی بماند می تواند موجب مشكلات جدی شود. از جمله زگیل تناسلی، سرطان دهانه رحم، سرطان واژن و فرج و سرطان مقعد در خانمها و سرطان مقعد و آلت تناسلی در آقایان.
عفونت HPV به آسانی با هر تماس جنسی حتی بدون آمیزش منتقل می شود و حتی از طریق تماس با افراد بدون علائم قابل مشاهده عفونت قابل انتقال است. وقتی کسی در معرض HPV قرار می گیرد ویروس از پارگیهای میکروسکوپی پوست وارد بدن وی می شود و شروع به تکثیر می کند.
تنها یک بار آمیزش با فرد آلوده به HPV برای ابتلا به این عفونت کافی است. سرطان دهانه رحم از نظر شیوع HPV ایجاد می شود. انواع HPV سومین سرطان در بین خانمها در سراسر دنیا می باشد و به وسیله انواع خاصی از 16 و 18 HPV عامل بیش از ۷۰٪ موارد سرطان دهانه رحم هستند.
همچنین زگیلهای تناسلی در ۹۰٪ موارد در اثر 6 HPV و 11 HPV ایجاد می شوند. بنابراین لازم است که ابتلا به عفونت HPV به طریقی غربالگری شود و در صورت بروز به طرز مناسبی تشخیص و درمان شود. روش غربالگری معمول برای این عفونت انجام معاینه واژینال سالانه و پاپ اسمیر می باشد که در برخی مراجع بررسی همزمان ابتلا به ویروس HPV و نوع آن هم توصیه می شود.
در حال حاضر توصیه می شود که غربالگری با پاپ اسمیر از ۲۱ سالگی شروع شود و در فاصله ۲۱ تا ۲۹ سال هر ۳ سال تکرار شود. پس از ۳۰ سالگی توصیه می شود که تست پاپ اسمیر به همراه بررسی HPV هر ۵ سال انجام شود و یا اینکه خود پاپ اسمیر به تنهایی هر ۳ سال انجام شود، در صورت داشتن ۳ بار پاپ اسمیر منفی و یا تست HPV منفی پس از ۱۵ سال می شود انجام پاپ اسمیر را متوقف کرد.

آیا استفاده از کاندوم از انتقال HPV جلوگیری می کند؟
شواهد موجود حاکی از آن است که استفاده از کاندوم نقش چندانی در جلوگیری از انتقال HPV ندارد چرا که این ویروس برخلاف ویروس HIV در ترشحات بدن و یا مایع منی ترشح نمی شود و راه انتقال آن از طریق تماس مستقيم پوست با پوست می باشد. با این وجود استفاده از کاندوم در جلوگیری از انتقال بسیاری از بیماریهای منتقله از راه جنسی از قبیل کلامیدیا، گنوره، هپاتیت و V بسیار موثر است. اگر شریک جنسی شما آلوده به عفونت HPV باشد بسیار محتمل است که شما نیز آلوده شده باشید در این صورت غربالگرهای بهداشتی شامل معاینات ناحیه تناسلی و مقعد بسیار مهم است. شما باید بسیار آگاهانه بدن خود را از نظر بروز تغییرات پوستی نظیر زگیل تناسلی بررسی کنید و در صورت بروز آن به متخصص مربوطه مراجعه نمایید تا درمان موثر و زودرس انجام شود.

بعد از عمل هیسترکتومی بازهم انجام تست پاپ اسمیر نیاز است؟
اگر فرد به علل خوش خیمی نظیر فیبروم رحمی، خونریزی زیاد و یا اندومتریوزیس هیسترکتومی شده باشد نیازی به انجام تست پاپ اسمیر ندارد ولی چنانچه علت انجام هیسترکتومی کانسر سرویکس، واژن، فرج، تخمدانها یا رحم باشد غربالگری و نیز معاینه کامل و بررسی ارگانهای لگنی هر سال باید انجام شود.

در بارداری آیا عفونت HPV عاملی برای تعیین روش زایمان می باشد؟
در گذشته باور بر این بود که اگر خانمی زگیل تناسلی (نوعی عفونت HPV) داشته باشد بهتر است برای زایمان از روش سزارین استفاده شود تا نوزاد دچار پاپیلوماتوز حنجره که نوعی زگیل در گلو و حنجره می باشد نشود. اما امروزه این باور کم رنگ تر شده است و عفونت HPV و زگیل تناسلی به تنهایی دلیل کافی برای سزارین نمی باشد، چرا که دیده شده انتقال عفونت از مادر به نوزاد در حین زایمان طبیعی اندک است و خوشبختانه در صورت عبور وبر 3 اندر از مادر به نوزاد اغلب نوزادان قادرند که عفونت را بر طرف نموده و در موارد بسیار نادری عفونت HPV منجر به پاپیلوماتوز حنجره می شود. البته در صورت وقوع این حالت شرایط تهدید کننده ای برای نوزاد پیش می آید. چون می تواند منجر به انسداد راه هوایی وی شود و چندین جلسه لیزر تراپی برای برداشت زگیلهای مذکور نیاز باشد. این زگیلها تا ۵ سال بعد از تولد هم ممکن است ایجاد شوند. در دوران بارداری درمان زگیلهای تناسلی به روش دارویی ممکن است البته استفاده از پدوفیلین و اینترفرون در بارداری ممنوع است و پاسخ به درمان در میانه نیمه دوم بارداری با موفقیت بیشتری همراه است. در مورد دیسپلازیهای دهانه رحم در بارداری با احتیاط بیشتری برخورد می شود و پیگیری با پاپ اسمیر و بیوپسی در فواصل نزدیک به هم انجام می شود.

زگیل تناسلی
بطور معمول زگیلهای تناسلی ضایعاتی گل کلمی شکل ، برجسته و نوک دار هستند که البته می توانند مسطح، خشن یا صاف هم باشند. تخمین زده می شود که سالانه بین ۵۰۰۰۰۰ تا یک میلیون مورد جدید زگیل تناسلی تشخیص داده می شود. در زنان این زگیلها عمدتاً در نواحی در معرض سایش در حین مقاربت مانند فورشت خلفی ایجاد می شود؛ ولی در ناحیه فرج، پرینه، واژن، دهانه رحم، پیشابراه، دهان و حتی حلق هم ممکن است دیده شود. زگیل تناسلی معمولا خود را به صورت یک توده نشان می دهد ولی می تواند عفونی شده و درد، خونریزی و بوی بد نیز ایجاد کند. راه انتقال این بیماری از طریق تماس پوست با پوست در فرد مبتلا به عفونت با ویروس HPV است.
در آقایان زگیل تناسلی در آلت تناسلی، روی بیضه ها، کشاله ران، مقعد و رانها ایجاد می شود و معمولا بدون درد است.
همانطور که قبلا هم اشاره شد این زگیلها معمولا در اثر 6 HPV و 11 HPV ایجاد می شوند و معمولاً خوش خیم هستند و ارتباطی به سرطان ندارند ولی در بعضی موارد بهتر است از ضایعات زگیلی نمونه برداری و بررسی آزمایشگاهی به عمل آید که برخی از آنها از این قرار هستند:
1- اگر پوستی زخمی و ضخیم و تغییر رنگ داده اطراف ضایعه زگیلی را احاطه کرده باشد.
۲- اگر زگیل خونریزی دهنده باشد یا سفت و چسبیده به بافتهای زیرین باشد یا رنگ غیر طبیعی داشته باشد.
۳- اگر زگیل به درمانهای معمول پاسخ نمی دهد.
4- در زنان پرخطر مانند بیماران HIV مثبت یا زنان شدیداً سیگاری.

درمان زگیل تناسلی
درمان بستگی به سایز، تعداد و محل زگیلها، احتمال عوارض جانبی ، هزینه و ترجیح بیمار دارد. برخی ضایعات بزرگتر را باید با روشهای جراحی برداشت و برخی دیگر را می‌توان با کرایو سرجری یا ف ریز کردن، لیزر و یا روشهای دارویی درمان کرد، زگیلهای اطراف پیشابراه را بهتر است با کرایوتراپی با نیتروژن مایع درمان کرد ولی معمولا زگیلهای داخل واژن را با کرایو تراپی درمان نمی کنند چرا که کنترل عمق نفوذ برودت کاری دشوار است. لیزر برای ضایعات متعددی که به درمانهای دیگر پاسخ نداده اند به کار می رود.

درمانهای دارویی
۱- ژل پودوفیلوکس نیم درصد (Podofilox 0.5%) بار در روز به مدت ۳ روز متوالی برای4 هفته استفاده می شود و می تواند زگیلها را تخریب کند. میزان بهبود دراز مدت با این دارو 30 تا 60 درصد و میزان عود ضایعات تا 38 درصد می باشد. عوارض جانبی شامل التهاب موضعی، خارش، خونریزی، سردرد و حتی زخم شدن پوست است.
2- کرم Imiquimod 5% یا آلدارا: ۳ بار در هفته تا ۱۹ هفته روی زگیلها مالیده می شود و پس از ۹ تا ۱۰ ساعت از روی پوست شسته می‌شود. بهبود کامل زگیلها در ۵۰ ٪ موارد اتفاق می افتد و عود بسیار کم است. قرمزی مو ضمعی و در برخی موارد درد در بیماران ایجاد می شود. این دارو در بارداری در گروه C قرار دارد.
۳- کرم پودوفیلین (Podophillin): باید مستقیماً روی زگیلها استفاده شود تا کامل برطرف شوند که مدت درمان ممکن است تاهفته‌ها طول بکشد. بهبودی در ۸۰٪ موارد و عود در ۹۵٪ موارد دیده می شود. شایعترین عوارض عبارتند از سوزش، قرمزی، درد، خارش و تورم. این دارو در بارداری ممنوع است.
4- پماد SineCateChinS: نوعی داروی جدید مشتق از برگ چای سبز و مخلوطی از بیفلاونویید ها و آنتی اکسیدانهاست که به صورت لایه ای نازک ۳ بار در روز به مدت حد اکثر ١٦ هفته روی ضايعات ماليده می شود. میزان بهبودی با آن تا 54 درصد ذکر شده است.

آنچه درباره واکسیناسیون ویروس پاپیلومای انسانی HPV باید بدانیم:
واکسنها موادی هستند که پس از ورود به بدن به سیستم ایمنی بدن آموزش می دهند که باکتریها و ویروسهای بیماری‌زا را شناسایی کرده و به آن حمله کند، این کار از طریق قرار دادن سیستم ایمنی در معرض باکتری و یا ویروس غیر فعال شده یا کشته شده و یا بخشی از ساختمان ویروس یا باکتری انجام می شود.

واکسن کانسر سرویکس چیست؟
این واکسن برای حفاظت در برابر عفونت با برخی انواع HPV و بنابراین پیشگیری از ابتلا به زگیل تناسلی و انواعی از سرطانهای دستگاه تناسلی که در اثر این عفونت ایجاد می شوند ساخته شده است. که دو نوع آن توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شده است:
۱- نوع دو ظرفیتی به نام Cervarix که علیه 16 HPV و 18 HPV ساخته شده است.
۲- نوع چهار ظرفیتی به نام Gardasil که علیه 4 سویه از HPV ساخته شده است شامل HPV6,11,16,18.
جديداً نوع ۹ ظرفیتی این واکسن به نام
9 Gardasil ساخته شده است که علیه 9 سویه از HPV فعالیت دارد.

گارداسیل چیست؟
نوعی واکسن غیر فعال شده ویروسی است که علیه 4 سویه 18 ,16 ,11 ,6 HPV ساخته شده است. بنابراین خطر ابتلا به عفونت HPV را ایجاد نمی کند. در حال حاضر توصیه می شود که این واکسن به دختران ۹ الی ۲۹ ساله در فواصل صفر، ۲، و ۹ ماه تزریق شود. البته به آقایان هم در همین سنین قابل تزریق
است.
لازم به ذکر است که خانمها حتی با تجویز واکسن هم لازم است پاپ اسمیر روتین را انجام دهند، چرا که سویه های بسیار زیادی از HPV وجود دارند که قدرت بیماری زایی در سیستم تناسلی انسان را دارند که هنوز علیه آنها واکسنی ساخته نشده است.

آیا در کسی که آلوده به عفونت HPV هست هم باید واکسن تزریق شود؟
با توجه به شواهد موجود و به علت اینکه انواع مختلفی از HPV می توانند در انسان ایجاد عفونت کنند توصیه می شود در کسانی که قبلاً یا فعلاً مبتلا به عفونت HPV هستند نیز واکسن HPV تزریق شود چون ممکن است فرد مبتلا به یکی از انواع HPV باشد و واکسن علیه سایر انواع HPV حفاظت ایجاد می کند.

زمان تزریق واکسن HPV چه سنی است؟
در حال حاضر توافق بر این است که واکسن HPV را در سن ۹ سالگی و قبل از اینکه فعالیت جنسی فرد شروع شود می توان تزریق کرد و برای دختران سنین بالاتر و بانوان تا زیر ۲۷ سال نیز قابل تزریق است حتی اگر خانمی در این سنین سابقه پاپ اسمیر غیر طبیعی داشته باشد یا فعالیت جنسی خود را آغاز کرده باشد بازهم دریافت واکسن مؤثر است؛ اگرچه اثربخشی آن کمتر از زمانی است که دختر خانم فعالیت جنسی خود را شروع نکرده و واکسن دریافت می‌کند.
واکسیناسیون HPV در دوران بارداری مجاز نیست و بهتر است حداقل ۳۰ روز بین آخرین دوز واکسن HPV و بارداری فاصله باشد و اگر فرد در فواصل تزریق واکسن متوجه بارداری شد باید تکمیل دوزهای واکسن را تا پایان بارداری به تعویق بیندازد. واکسیناسیون HPV در شیردهی مجاز است.

You might also like
بدن, سلامتی

More Similar Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست