بدون دیدگاه

آلرژی چیست؟

آلرژی انواع مختلفی از بیماری‌ها در انسان است که ناشی از پاسخ ایمنی به آنتی‌‌ژن‌های محیطی غیرمیکروبی می‌باشند که در آنها محرک‌های
TH2 , IgE، ماستوسیت‌ها و ائوزینوفیل‌ها
شرکت دارند.
در این پروسه سلول‌های TH2 باعث تحریک سلول‌های B شده که منجر به ساخت IgE اختصاصی برای آنتی‌ژن می‌گردد. IgE باعث تحریک ماستوسیت‌ها و بازوفیل‌ها می‌گردند که خود منجر به رهاسازی مدیاتورهای شیمیایی می‌گردد که باعث افزایش نفوذپذیری عروق، اتساع رگ‌ها، انقباض عضلات صاف برونش‌ می‌ شود.
در پزشکی بالینی به طور رایج به این واکنش‌ها، آلرژی یا آتوپی گفته شده و بیماری‌های مرتبط با آن را بیماری‌های آلرژیک و آتوپیک می‌گویند.
بروز مکرر چنین واکنش‌هایی منجر به بیماری‌های مزمن آلرژیک همراه تخریب بافتی و ترمیم مجدد می‌گردد. طبق یک آمار موثق حدود 20 درصد افراد در آمریکا به بیماری‌های آلرژیک مبتلا می‌باشند.
برای ایجاد آلرژی نوعی استعداد ژنتیکی قوی وجود دارد و آنتی‌ژن‌هایی که موجب ایجاد حساسیت شدید می‌گردند، به طور معمول پروتئینی می‌باشند.
آلرژن‌های شاخص شامل پروتئین‌های موجود در گروه گیاهان، هیره، گرد و غبار، پوست و موی حیوانات، غذاها و مواد شیمیایی و آنتی‌بیوتیک‌ها می‌باشد.
مشخص نیست چرا بعضی آنتی‌‌ژن‌ها پاسخ TH2 را القا می‌کنند در حالی که بعضی آلرژن‌های محرک اصولاً وزن 5 تا 70 کیلو دالتون دارند و اصولاً حلال در آب می‌باشند. حساسیت بر آلرژن‌های غذایی به واسطه گلیکوزیله شدن پروتئین‌های غذایی است و یا حساسیت به زهر زنبور به واسطه آنزیم‌های موجود در زهر آنها.
شایان ذکر است آنتی‌ژن‌های مستقل پلی‌ساکاریدی به تنهایی قادر به ایجاد آلرژی نبوده مثلاً پنی‌سیلین که برای ایجاد آلرژی حتما با پروتئین داخل بدن ترکیب می‌شوند.
لازم به ذکر است به علت ایجاد آلرژی برخورد مکرر با آلرژن‌ها لازم است.
واکنش‌های آلرژیک به دو دسته زودرس و دیررس تقسیم‌بندی شده است. تغییرات رگی زودرس را که طی حساسیت شدید زودرس رخ می‌دهد، می‌توان در واکنش‌های برجستگی و قرمزی به دنبال تزریق داخل جلدی آلرژن (تست پریک) مشاهده نمود که طی 10 – 5 دقیقه بعد از تزریق بروز می‌کند.
واکنش‌های دیررس 2 تا 4 ساعت پس از تماس بروز می‌کند و به واسطه ارتشاح سلول‌های التهابی مثل بازوفیل، ائوزینوفیل و نوتروفیل‌ها بروز می‌کند.
ارتباط ژنتیکی قوی در بروز حساسیت شدید وجود دارد، به عنوان مثال جایگاه ژن کروموزوم sq احتمال آتوپی را قوی می‌کند و یا ژن IL13 ارتباط قوی با آسم دارد. از جمله ژن‌های دیگر مثل ADAM یا DPP10 که با آسم در ارتباط است.
شایع‌ترین انواع بیماری‌های آلرژیک شامل رینیت آلرژیک (آلرژی بینی)، آسم، درماتیت آتوپیک (اگزوما) و آلرژی غذایی است.
ولی یکی از کشنده‌ترین واکنش‌ها آنافیلاکسی است که جزء واکنش‌های زودرس بعد از تماس با آلرژن است که تظاهرات پوستی، گوارشی، تنفسی و قلبی داشته و در صورت عدم درمان سریع و مناسب، مرگ حتمی است.
آسم بنا به پاتولوژی زمینه‌ای به دو صورت آتوپیک (آلرژیک) و غیرآتوپیک تقسیم شده به طوری که در آسم غیرآتوپیک عوامل دیگری غیر از IgE و حساسیت نوع زودرس باعث بروز علائم شده مثل داروها، سیگار، هواس سرد یا ورزش
لازم به ذکر است بعضی عوامل ویروسی (رینوویروس‌ها) یا باکتریال (کلامیدیا، پنوموکوک) هم در بروز آسم و هم در تشدید علائم آن نقش دارند.
درمان‌های متعددی بنا بر پاتولوژی زمینه‌ای برای بیماری‌های آلرژیک مطرح شده و یکی از جدیدترین روش‌های درمانی، ایمنی درمانی (ایمونوتراپی) است که مقدار اندکی از آنتی‌ژن با مقادیر افزاینده به روش‌های زیرجلدی یا زیرزبانی تجویز می‌گردد. این باعث کاهش سطح IgE و افزایش سطح IgG می‌گردد.

You might also like
اختلالات, سلامتی

More Similar Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست